Handelingen

Bijbellezen: verplichting of voorrecht?

Het klinkt zo gemakkelijk. Dagelijks een deel uit Gods woord te lezen. Het zou zo vanzelfsprekend moeten zijn voor ons als: een maaltijd nuttigen wanneer we honger krijgen, of afspreken met vrienden wanneer we ons eenzaam voelen, of een mooie wandeling door de natuur maken als het zonnetje schijnt!
 

Toch zeggen we al snel ‘vandaag heb ik daar geen tijd voor’, ‘eigenlijk heb ik er niet zoveel aan’, of ‘ik vind het niet zo leuk om te doen.’ Of deze redenen nu gegrond zijn of niet, laten we ons eens afvragen: waarom lezen we de Bijbel eigenlijk?

 

Touché | Dennis van den Bergh

Dennis had zich voor deze preek verdiept in het verhaal van Stefanus. Door een creatief stuk schaduwspel lazen we door Handelingen 7 heen. "Wat een anticlimax!", riep Dennis uit toen hij na afloop het podium op liep, "of toch niet..?". 

 

Changé 2 | Christiaan van Dorp

 

Community for life

 

“Als we nu eens met z’n allen een actie organiseren? Dat doet iedereen toch in deze tijd van het jaar? Kom, als Changé groep moet dat zeker lukken!” – makkelijker gezegd dan gedaan…

 

Community, gemeenschappen, groepen. Samen christen zijn, samen kerk zijn. In Handelingen staat overduidelijk hoe de eerste christenen het voor elkaar kregen. Ze bidden samen, eten samen, zorgen voor elkaar. En daar bleef het niet bij. Ze bleven niet op dezelfde plaats. Ze gingen op pad, ze deden iets. Wat een inspiratie voor ons als groep!

 

Niet gekwalificeerd?

Ik vind het best lastig om met ongelovige mensen om me heen over Jezus te praten. Ik ben bang om afgewezen of voor gek verklaard te worden. Soms ben ik bang dat ik een leuke vriendschap in gevaar breng door over mijn geloof te praten, dan snijd ik liever geen gevoelige onderwerpen aan. Zelfs al voel ik mij heel erg op mijn gemak en durf ik erover te beginnen, vind ik het ontzettend spannend! Wat nou als er vragen gesteld worden waar ik geen goed antwoord op heb!? Ben ik wel gekwalificeerd om over Jezus te vertellen?

 

De stemmen in ons hart

Deze woorden zetten me tot denken: Hoe vaak ben ik in mijn leven een lip-christen, zonder mijn hart aan Hem te verbinden? 
 

Ontelbare keren lopen we weg voor wat God voor ons bereid heeft te doen: met soms niet meer dan een kleine smoes. We zeggen zoveel, maar ons hart is ver van Hem.
 

Bewaar je hart, koester je tong

Ik moet toegeven dat het niet altijd even vlot gaat. Het Breeze Jaarboek ligt op mijn nachtkastje, maar veel te vaak denk ik “dat doe ik morgen wel”. Het zijn tenslotte korte stukjes, en het valt altijd nog wel in te halen… Totdat ik op Changé kwam en enkele mensen over hun leesplan hoorde praten. Euhm.. oeps.

 

Worstelen doorheen de Bijbel

Twee jaar terug schreef ik samen met Marcel en Gie een artikel over hoe je doorheen de bijbel geraakt op één jaar tijd. Het idee was om met enkele tips en tricks iets heel belangrijks te ondersteunen: het worden van een 'zelfvoeder'.
 

Onderschat het niet!

Eén van mijn grote verlangens is bijvoorbeeld om de Bijbel te kennen, de rijkdommen te ontdekken en mijn leven erdoor te laten vormen. Vaak hoor ik ervaren predikers of ben ik in gesprek met mensen met tonnen levenservaring en dan denk ik iedere keer: "Dat wil ik ook!", hoe zij hun Bijbel kennen, hoe zij linken kunnen leggen... wauw!